اینوستوپدیا

هزینه فرصت

هزینه فرصت هزینه فرصت معادل اون چیزیه که یک فرد هنگام ترجیح یک گزینه بر گزینۀ دیگه از دست میده. تونی سرآشپز یکی از بهترین رستوران‌های شهره. او از حقوق و مزایای مناسبی معادل ۵۰ هزار دلار در سال برخورداره. به نظر می‌رسه او شغل خوبی داره اما تونی فکر می‌کنه می‌تونه بهترش کنه. به همین دلیل تصمیم می‌گیره تا رستوران خودش رو راه بندازه. در سال اول او فقط ۲۵ درصد دریافتیش در رستوران قبلی رو معادل ۲۵ درصد اون به دست آورد. هزینه فرصت راه‌اندازی رستوران خودش برابر با ۷۵ درصد درآمد قبلیش یا ۳۷۵۰۰ دلار هست. تونی در ۴ سال اول راه‌اندازی رستوران خودش هر سال همون ۱۲۵۰۰ دلار رو به دست میاره. یعنی همون ۵۰ هزار دلاری رو که طی یک سال می‌تونست به دست بیاره الان ظرف ۴ سال کسب می‌کنه. پس هزینه فرصتش معادل ۱۵۰ هزار دلار طی ۴ سال هست. ناگهان در سال پنجم رستوران تونی نقدهای بسیار خوبی رو در نشریات معتبر کسب می‌کنه. کسب‌وکارش به یکباره رونق می‌گیره و درآمدش به ۵ برابر رستوران قبلی یعنی ۲۵۰ هزار دلار در سال افزایش پیدا می‌کنه. در اینجا تونی به این نتیجه می‌رسه که اگه هنوز به کارش در رستوران قبلی ادامه میداد الان هزینه فرصتش برابر با ۲۰۰ هزار دلار میشد. اگرچه درآمد یا هزینه فرصت از دست رفتۀ تونی در کوتاه‌مدت بالا بود، اما در بلندمدت اگر رستوران خودش رو افتتاح نمی‌کرد هزینه فرصتش بسیار بیشتر میشد.

امیدنامه

کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا (SEC) شرکت‌هایی که به دنبال تامین مالی از سرمایه‌گذاران بالقوه از طریق انتشار اوراق بهادار هستند را به ارائه یک امیدنامه به این نهاد و در صورت تایید به انتشار عمومی آن ملزم می‌کند. امیدنامه سرمایه‌گذاران را از تاریخچه شرکت، اطلاعات و سوابق مدیران، آخرین صورت‌های مالی، سناریوهای خوش‌بینانه و بدبینانۀ پیش‌بینی عملکرد آتی شرکت و هرگونه اطلاعات مفیدی که به سرمایه‌گذاران برای اتخاذ یک تصمیم آگاهانه برای سرمایه‌گذاری کمک کند مطلع می‌سازد. امیدنامه برای سهام و اوراق قرضه منتشره توسط شرکت‌ها در دو مرحله منتشر می‌شود. امیدنامه مقدماتی بدون اشاره به تعداد و قیمت اوراق بهادار در حال انتشار، عمدتاً حاوی کلیات کسب‌وکار و وضعیت مالی متصور برای آن است و به منظور ارزیابی اولیه تمایل افراد به سرمایه‌گذاری در آن منتشر می‌شود. پس از دریافت بازخورد مناسب از امیدنامه مقدماتی، امیدنامه دوم یا نهایی حاوی کلیه اطلاعات منتشر می‌شود. صندوق‌های سرمایه‌گذاری نیز بایستی امیدنامه منتشر کنند، چرا که یک صندوق به طور مدام در حال عرضه سهام به عموم است. امیدنامه صندوق دربردارنده جزئیات اهداف صندوق، استراتژی سرمایه‌گذاری صندوق، تاریخچه صندوق، سیاست توزیع سود، کارمزدها و رزومه مدیران سرمایه‌گذاری صندوق است.

خالص ارزش دارایی یا NAV

خالص ارزش دارایی یا NAV (نَو) اصطلاحی است که توسط صندوق‌های سرمایه‌گذاری و صندوق‌های قابل‌معامله در بورس یا ETFها استفاده می‌شود تا از طریق آن ارزش مبنایی برای دارایی‌های صندوق پس از کسر بدهی‌های آن بخش بر تعداد واحدهای صادرشده‌ی صندوق به دست آید. صندوق‌ها به منزله پکیج‌هایی از اوراق بهادار هستند که به صورت یکجا در قالب واحدهای صندوق ارائه می‌شوند. درون صندوق‌ها اتفاقات زیادی رخ می‌دهد. مدیر صندوق همواره در حال اتخاذ پوزیشن معاملاتی است. سود و زیان، مالیات و کارمزد نیز برای صندوق مصداق دارد که آن را به نهادی بدل می‌کند که به نَو به‌عنوان ابزاری برای تعیین ارزش نیاز دارند. صندوق‌ها ممکن است نَو را به صورت روزانه، هفتگی یا ماهانه محاسبه کنند، ولی معمولاً این کار را بعد از پایان هر روز معاملاتی انجام می‌دهند. دارایی‌های صندوق بر اساس سهم صندوق از پوزیشن‌های معاملاتی مختلف و قیمت‌های بسته شدن آن پوزیشن‌ها به علاوه سود محقق‌شده، منهای کارمزدها، زیان محقق‌شده و سایر هزینه‌ها تعیین می‌شود. سپس مقدار محاسبه‌شده برای دارایی‌ها، پس از کسر بدهی‌های صندوق، بر تعداد واحدهای منتشرشده تقسیم می‌شود. واحدهای صندوق ممکن است با قیمت‌هایی بالاتر یا پایین‌تر از نَو معامله شوند. به مواقعی که بالاتر از نَو معامله می‌شود اصطلاحاً معامله به صرف و مواقعی که پایین‌تر از نَو معامله می‌شود اصطلاحاً معامله به کسر گفته می‌شود. نَو می‌تواند به سرمایه‌گذار کمک کند تا متوجه قیمت‌گذاری بیشتر یا کمتر از ارزش ذاتی صندوق در بازار شود. چرا که صندوقی که واحدهای آن بالاتر از ارزش ذاتی آن در حال معامله است، به احتمال زیاد بیش‌ارزش‌گذاری‌شده یا Overvalued است و بلعکس. همچنین مهم است که رویدادهای اقتصادی و اخبار تاثیرگذار بر روی پوزیشن‌های اتخاذشده توسط صندوق‌ها، برای تعیین کمتر یا بیشتر بودن قیمت معامله واحد صندوق از ارزش واقعی آن، مورد بررسی مستمر قرار گیرد.